دیروز آقای معاون وزیر در حوزه مطبوعات برای بازدید به روزنامهآمده بود.محمد زاده ادبیات خاص خودش را دارد.تلاش می کند دانشمطبوعاتی خود را بیش از مدیران قبلیاین حوزه جلوه دهد.او که معتقد است با وجود داشتن ۱۰ هزار خبرنگار هنوزنتوانسته ایم امثال حسنین هیکل و فالاچی را در کشور داشته باشیم.او که برای امثالدکتر مولانا احترام خاصی قایل است و معتقد است خودمان این شخصیت برجسته را ذبحش میکنیم.او که همچون ما برای پدر روزنامه نگاری ایران احترام ویژه ای قایل است ودر ابتدای حضور خود در دفتر کارش ترجیح می دهد به دیدار وی برود و از او تجلیلکند.خلاصه آنکه دیروز آقای معاون آمده بود و بر سر هر میزی که می رسید توصیه ای بههمکاران می کرد.حوزه اطلاعات او همه بخش ها را در بر می گرفت.او از اقتصاد به همانمیزان می دانست و توصیه می کرد که از سیاست و ویراستاری می دانست.پس از رفتن او بودکه یکی از دوستان از من مفهوم "روزنامه نگاری شهروندی " را پرسید.وقتی دلیلش راپرسیدم به اظهار نظر عجیب آقای معاون در دو - سه ماه پیش اشاره کرد.اظهار نظری کهاز او که سابقه استادی در دانشکده خبر را که خود من در آن درس خوانده بودم داشت بعید بود.آقای معاون در این اظهار نظر تعریفی جالب ازروزنامه نگاری شهروندی ارایه داده بود که متاسفانه من پس از این مدت و تازه بهبهانه آمدن ایشان مطالعه اش می کردم.
لینک اظهار نظر ایشان را از خبرگزاری مهر برایتاناینجامیگذارم. باور بفرمایید به یکبار خواندنش می ارزد.
